İnsanlık tarihi boyunca büyük savaşlar yaşandı.

Devletler birbirleriyle mücadele etti, imparatorluklar kuruldu ve yıkıldı. Milletler topraklarını, bağımsızlıklarını ve hakimiyetlerini korumak için büyük bedeller ödedi. Kimi savaşlar milyonlarca insanın hayatını değiştirdi ve dünya tarihinin yönünü tamamen değiştirdi.

Fakat insanın hayatını yalnızca dünya üzerindeki mücadelelerle değerlendirmek mümkün değil.

Çünkü insanın önünde, bütün dünya mücadelelerinden daha büyük bir dava bulunuyor:

Ebedî hayatı kazanmak veya kaybetmek.

Dünya hayatı geçici, ahiret ise ebedîdir. İnsan için asıl mesele de bu iki hayat arasındaki farkı anlayarak ömrünü nasıl değerlendireceğidir.

Dünyanın en büyük kazançları bile geçici

Bir insan büyük bir servetin sahibi olabilir.

Milyonlarca liralık mal varlığına sahip olabilir.

Yüksek bir makam elde edebilir.

İnsanların kendisine saygı göstermesini sağlayacak bir şöhrete ulaşabilir.

Hatta dünya üzerinde çok büyük bir güç sahibi olabilir.

Fakat bütün bunların ortak bir sonu vardır:

İnsan öldüğünde dünya üzerindeki sahip olduklarını geride bırakır.

Servet mezara girmez.

Makam insanla birlikte gelmez.

Şöhret ölümden sonra insanı kurtarmaz.

Dünya üzerindeki hakimiyet, insanın ömrü sona erdiğinde sona erer.

Bu nedenle dünya hayatındaki başarıların gerçek değeri, onların insanın ebedî hayatına ne kazandırdığıyla anlaşılır.

Asıl büyük dava ölümle bitmiyor

İslam'ın bildirdiği hakikate göre ölüm bir yok oluş değildir.

İnsan öldükten sonra yeniden diriltilecek ve dünyada yaptığı amellerin hesabıyla karşılaşacaktır.

Bu nedenle insanın hayatı birkaç on yıllık dünya hayatından ibaret değildir.

Dünya, insanın imtihan edildiği geçici bir menzildir.

Asıl ve ebedî hayat ise ahirettedir.

İşte bu gerçek, insanın bütün hesaplarını değiştiriyor.

Bir insan dünya hayatında ne kadar başarılı olursa olsun, eğer ebedî hayatını kaybederse elde ettiği dünya nimetleri onun asıl kaybını telafi edemez.

Buna karşılık dünya hayatında birçok imkândan mahrum kalan fakat imanını koruyan ve Allah'ın rızasını kazanan bir insan, gerçek kazancı elde etmiş olabilir.

İnsan bütün dünyayı kazansa ne olur?

Bir insanın bütün dünya servetine sahip olduğunu düşünelim.

İstediği evi alabiliyor.

İstediği ülkeye gidebiliyor.

En büyük makamları elde edebiliyor.

İnsanlar tarafından tanınıyor ve büyük bir güce sahip oluyor.

Fakat ölüm geldiğinde bütün bunlar geride kalıyor.

İnsan beraberinde yalnızca dünya malını değil, yaptığı amellerin sonucunu götürüyor.

Bu nedenle dünya hayatında kazanılanların tamamı sınırlıdır.

Ebedî hayatın yanında dünya saltanatının süresi son derece kısadır.

İşte insanın bunu fark etmesi, hayatının yönünü değiştirebilir.

Asıl sermaye insanın ömrüdür

İnsan çoğu zaman parasını sermaye olarak görür.

Oysa insanın en büyük sermayelerinden biri ömrüdür.

Para kaybedildiğinde yeniden kazanılabilir.

Bir iş kaybedildiğinde başka bir iş bulunabilir.

Bir mal kaybedildiğinde yenisi alınabilir.

Fakat geçen zaman geri getirilemez.

Bugün yaşanan gün bir daha yaşanmayacaktır.

Bu nedenle insanın ömrünü nereye harcadığı, sahip olduğu servetten çok daha önemli bir mesele haline gelir.

Çünkü ömür tükenirken insanın dünya hayatındaki imtihanı da sona yaklaşmaktadır.

İman, insanın en büyük kazancıdır

İman, insanın Allah'ı tanıması, O'na inanması ve hayatını O'nun rızasına göre düzenlemesidir.

İman eden insan, kendisinin başıboş bırakılmadığını bilir.

Hayatının bir amacı olduğunu bilir.

Ölümün son olmadığını bilir.

Yaptığı iyiliklerin karşılıksız kalmayacağını bilir.

Zulüm ve kötülüklerin de hesapsız bırakılmayacağını bilir.

Bu anlayış, insanın dünyaya bakışını tamamen değiştirir.

Dünya artık yalnızca yaşanıp bitirilecek bir yer değil, ebedî hayatın kazanılacağı bir imtihan meydanı haline gelir.

Dünya nimetleri ahiret için kullanılabilir

İslam, insanın dünya nimetlerinden tamamen uzaklaşmasını emretmez.

İnsan çalışabilir.

Ticaret yapabilir.

Servet kazanabilir.

Ev sahibi olabilir.

Ailesini geçindirebilir.

Dünya hayatının nimetlerinden helal şekilde faydalanabilir.

Ancak bütün bunların insanın asıl amacı haline gelmemesi gerekir.

Çünkü mal ve makam birer araçtır.

Asıl hedef ise Allah'ın rızasını kazanmaktır.

İnsan sahip olduğu serveti hayırda kullanırsa dünya malı ahiret sermayesine dönüşebilir.

Zamanını faydalı işlerde geçirirse ömrü bereket kazanabilir.

İnsanlara yardım ederse yaptığı iyilik ahirette karşısına çıkabilir.

Böylece geçici dünya nimeti, ebedî bir kazanca vesile olabilir.

En büyük kayıp para veya makam değildir

İnsan dünyada birçok şey kaybedebilir.

İşini kaybedebilir.

Servetini kaybedebilir.

Makamını kaybedebilir.

İtibarını kaybedebilir.

Hatta bütün mal varlığını bir anda yitirebilir.

Bunların her biri elbette ağır imtihanlardır.

Fakat bunların hiçbiri insanın karşılaşabileceği en büyük kayıp değildir.

En büyük kayıp, imanını kaybetmek ve ebedî hayatı tehlikeye atmaktır.

Çünkü dünya üzerindeki kayıpların bir kısmı telafi edilebilir.

Fakat insanın ahiret hayatındaki kaybını dünya üzerindeki hiçbir servetle telafi etmek mümkün değildir.

Dünya hakimiyeti insanı ölümden kurtaramıyor

Tarihin en güçlü hükümdarları bile öldü.

En büyük imparatorluklar dağıldı.

En zengin insanlar dünyadan ayrıldı.

Bir zamanlar milyonlarca insanın emrinde olan insanlar bugün tarih kitaplarının sayfalarında yer alıyor.

Bu gerçek, dünya gücünün ne kadar geçici olduğunu gösteriyor.

İnsan bütün dünyaya hükmetse bile ölüm karşısında acizdir.

Bu nedenle insanın gerçek gücü, dünyaya ne kadar hükmettiğiyle değil, Rabbine ne kadar kulluk ettiğiyle ölçülür.

İnsan neden dünya için her şeyi göze alıyor?

Bir insan işini kaybetmemek için yıllarca çalışabiliyor.

Bir servet elde etmek için ömrünü tüketebiliyor.

Çocuklarının geleceği için büyük fedakârlıklarda bulunabiliyor.

Bir ev sahibi olmak için yıllarca borç ödeyebiliyor.

Bunların tamamı geleceği düşünerek yapılan fedakârlıklar.

Peki insan birkaç on yıllık dünya hayatı için bu kadar fedakârlık yaparken, ebedî hayatı için ne kadar gayret ediyor?

Asıl sorgulanması gereken nokta burasıdır.

Çünkü dünya hayatı ne kadar uzun görünürse görünsün sonunda bitiyor.

Ahiret ise bitmiyor.

Gerçek yatırım ahiret için yapılandır

Bugün insanlar geleceğe yatırım yapıyor.

Emeklilik için para biriktiriyor.

Çocuklarının eğitimi için hazırlık yapıyor.

Ev ve arsa alıyor.

İş kuruyor.

Şirketler gelecek yıllar için plan yapıyor.

Bütün bunlar geleceğin önemsendiğini gösteriyor.

Fakat insanın önünde dünya hayatından çok daha uzun bir gelecek var.

Ahiret.

Bu nedenle akıllı insan dünya hayatını ihmal etmeden, ahiretini de ihmal etmemeli.

Namazını kılmalı.

Helal ve harama dikkat etmeli.

Kul hakkından sakınmalı.

İnsanlara iyilik etmeli.

Tövbe etmeli.

Allah'a güvenmeli.

Ve kendisine verilen ömrü Allah'ın rızası doğrultusunda değerlendirmeli.

Asıl soru: İnsan yanında ne götürecek?

İnsan hayatının sonunda sahip olduğu bütün dünya mallarını geride bırakacak.

Evleri geride kalacak.

Arabaları geride kalacak.

Banka hesapları geride kalacak.

Makamı geride kalacak.

Şöhreti geride kalacak.

Fakat yaptığı ameller onunla beraber olacak.

Bu nedenle insanın kendisine şu soruyu sorması gerekiyor:

“Ben bu dünyadan ayrıldığımda gerçekten ne kazanmış olacağım?”

Bu soru, insanın hayatındaki birçok önceliği değiştirebilir.

Çünkü insanın gerçek serveti, ölümden sonra kendisine fayda sağlayacak olan şeylerdir.

Ebedî hayatın yanında dünya hayatı ne kadar?

İnsan dünya hayatında 60, 70 veya 80 yıl yaşayabilir.

Bu süre insan için uzun görünebilir.

Fakat ebediyetin yanında sınırlı bir ömürdür.

İnsan birkaç on yıllık hayatı için plan yaparken, sonsuz hayatı için hazırlık yapmıyorsa büyük bir denge problemi ortaya çıkar.

Dünya hayatı bir yolculuksa, ahiret varılacak asıl menzildir.

Dünya bir imtihansa, ahiret sonuçların ortaya çıkacağı yerdir.

Bu nedenle insanın asıl kazancı da asıl kaybı da orada ortaya çıkacaktır.

Sonuç

Dünya savaşları, siyasi mücadeleler ve güç yarışları insanlık tarihinin büyük olaylarıdır. Fakat insanın kendi hayatı açısından bunlardan daha büyük bir mesele vardır:

İmanını korumak ve ebedî hayatını kazanmak.

İnsan dünyadaki bütün servetini kaybedebilir ve yeniden kazanabilir. Makamını kaybedebilir ve başka bir makam elde edebilir. Evini, işini veya malını kaybedebilir ve bunları yeniden elde edebilir.

Fakat imanını kaybetmek ve ahiret hayatını tehlikeye atmak, dünya üzerindeki hiçbir kazançla karşılaştırılamayacak kadar büyük bir kayıptır.

Bu yüzden gerçek başarı; çok para kazanmak, yüksek bir makama ulaşmak veya dünya üzerinde büyük bir güç elde etmek değildir.

Gerçek başarı, Allah'ın rızasını kazanmak ve ebedî hayatı kurtarmaktır.